Żyję...

... tylko jakoś czasu na dzierganie ostatnio brak. Ale wrabiam się w nowy rytm i mam nadzieję niebawem powrócić. Tymczasem pozdrawiam i udaję się na kolejne kasztanobranie ;) Nie ma to jak przedszkolak w domu.

Jeszcze jeden...

... koszyk z ciętych koszulek powstał w czerwcu. Moja córcia trzyma już w nim swoje skarby i bardzo sobie chwali :)

Zdjęcie bardzo takie sobie, ale ostatnio mam serce wyłącznie do fotografowania małych stóp ;) No cóż... chyba pieluszkowe zapalenie mózgu mnie dopadło... ponoć kiedyś mija ;)

Na drutach obecnie tylko spódniczka z moheru. Spódniczka robiona w ramach KALu na Ravelry. Szczegóły po kliknięciu na linka. Skoro już mowa o moherku... to ja jeszcze nie podziękowałam tutaj Tinki za ogromniastą torbę włóczek wszelakich. Dziękuję zatem teraz serdecznie i przepraszam, że tak późno. 

Spódniczka w chwili obecnej wygląda tak:

Wolno, oj wolno mi ta robota idzie. Podoba mi się niezmiernie i projekt -> KLIK i włóczka ale czasu jakoś brak... Mam jeszcze miesiąc i ogromną nadzieję, że jednak skończę.

Na koniec jeszcze pochwalę się, że starsze dziecko zaczęło w sobie artystę odkrywać :)

Przepraszam za chaos w tym poście upchniętym w pośpiechu między obiadem a praniem i życząc wszystkim słonecznych urlopów zmykam do dzieciaków.

Koszyczki do zadań specjalnych

Nowy członek rodziny to masa nowych rzeczy, które należy gdzieś upchnąć w sposób pozwalający je później odnaleźć.

Tak w telegraficznym skrócie. Białe to stare koszulki pocięte na paski (tym razem dostałam takie pocięte mechanicznie i są super równe, ale robiłam też z ciętych ręcznie i daje radę, choć tak ładnie nie wygląda), zielone to jakaś tasiemkowata włóczka złożona potrójnie (nie wiem co to bo nie miało banderolki a starsze jest ode mnie i mama nie pamięta jak to się nazywało). Szydełko nr 10. Robótka błyskawiczna i prościutka. Wzór darmowy z racelry KLIK. Koszyków nigdy w domu za wiele, a starych t-shirt'ów zazwyczaj wiecznie za dużo, więc polecam ;)